Piyano Eğitimi Alan Müzik Bölümü Öğrencilerinin Akademik Öz Güvenleri ile Akademik Başarıları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu çalışma, piyano eğitimi alan müzik bölümü öğrencilerinin akademik öz güven düzeyleri ile akademik başarı göstergeleri arasındaki ilişkiyi incelemiştir. Araştırma, ilişkisel tarama modeliyle ve nicel yöntemle yürütülmüştür. Katılımcılar, Kırıkkale Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Müzik Bölümünde piyano eğitimi alan 71 öğrenciden oluşmuştur. Veriler, Kalkan, Bakioğlu ve Toprak tarafından geliştirilen 25 maddelik Akademik Öz Güven Ölçeği ile toplanmıştır. Ölçek, akademik öz yeterlik inancı, sosyal yeterlik, akademik itibar, akademik motivasyon ve sosyal doyum olmak üzere beş alt boyuttan oluşmaktadır. Akademik başarı göstergeleri olarak öğrencilerin genel not ortalamaları ve piyano dersi notları kullanılmıştır. Veri analizinde betimsel istatistikler, Cronbach alfa katsayısı, Shapiro-Wilk normallik testi, Pearson ve Spearman korelasyonları ile çoklu doğrusal regresyon analizleri uygulanmıştır. Bulgular, akademik öz güven toplam puanı ortalamasının 88,66 ve ölçeğin Cronbach alfa katsayısının 0,88 olduğunu göstermiştir. Shapiro-Wilk testi, bazı değişkenlerde normallik varsayımının sağlanmadığını gösterdiği için korelasyon analizlerinde Spearman korelasyonu kullanılmıştır. Spearman sonuçlarına göre, akademik öz güven toplam puanı ile genel not ortalaması ve piyano notu arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Genel not ortalaması ile akademik öz yeterlik inancı ve akademik motivasyon alt boyutları arasında anlamlı ilişkiler belirlenmiş, ancak akademik motivasyon alt boyutunun düşük iç tutarlılığı nedeniyle bu bulgu dikkatle değerlendirilmelidir. Piyano notu ile akademik öz güven toplam puanı ve alt boyutları arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Çoklu regresyon analizinde genel model istatistiksel olarak anlamlı bulunmuş, ancak genel not ortalaması ve piyano notunun bağımsız katkıları anlamlılık düzeyine ulaşmamıştır. Sonuçlar, bu örneklemde genel akademik öz güvenin başarı notlarıyla güçlü ve tutarlı şekilde açıklanamadığını, piyano başarısının ise performansa özgü öz yeterlik, çalışma stratejileri ve performans kaygısı gibi bağlamsal değişkenlerle birlikte değerlendirilmesi gerektiğini göstermektedir.